05-08-14

met opzet?

Zoveel pikte ik weer op terwijl ik me net wou afschermen.

Wat willen ze bekomen?

Waarom werd er zo luid een bepaalde boodschap doorgegeven?

Ik zat er nog alleen. Duidelijk voor wie ze dan bedoeld was, niet?

Het gaat niet goed met me... en dit maakt het nog erger.

Ik zeg niets meer... want voor die ik zou moeten kunnen vertrouwen is er sinds... bepaalde zaken niet veel vertrouwen meer over. Loyaliteit, mooi maar een gevaarlijk goedje... het sluit de ogen voor rechtvaardigheid, eerlijkheid... te vertrouwen zijn.

Het loopt mis... en ik wil het op mijn eigen manier oplossen... er zelf uitkomen... want praten met mensen... wat betekent dat als je steeds moet blijven hopen dat één van ze te vertrouwen zou kunnen zijn?

En erna opnieuw branden in één helse nachtmerrie? Neen... bedankt... ik dop voortaan mijn eigen boontjes helemaal alleen. En spreken zal ik nog slechts met degene die ik vertrouw, die ene vriendin en mijn psychiater.

Zoveel zaken die ik niet langer begrijp. 

Voor de gek gehouden worden. Genegeerd. Aan mijn lot overgelaten.

Vervolgens lesjes lezen op een nare manier? Wegen met twee maten en gewichten... ik kan dat niet houden.

Best dat ze niet veel van me begrijpen... maar waarom stellen ze dan geen vragen in plaats van zulke akelige spelletjes te spelen?

Er was al veel pijn in mijn leven... en deze pijn wil ik er heus niet meer bij. Wat denken ze dat ik niets voel?

Zoals ik al zei... mijn lotgenoten vertrouw ik... precies omdat zij meer voelen en weten dan die ik hier bedoel. 

Daaraan trok ik me ook vandaag op.   Opnieuw gevlucht de andere kant uit dan naar huis... ook al verdween de diepe ellende niet, het intense verdriet en die vreselijke eenzaamheid brandden ook nu nog... precies omdat je zo behandeld wordt... het doet pijn, heel erg pijn maar ik koos sinds die vrijdag om te zwijgen en niets meer van mezelf aan ze prijs te geven. Het werd bedreigend.

 

 

De commentaren zijn gesloten.