08-08-14

net als toen...

angst

die aangroeit

en door

een reactie die uitblijft

niet meer af te remmen lijkt

 

waarvoor angst

die gruwelijke angst

of je wat fout doet

en ze je daarvoor zullen straffen

al bezig zijn en waren dat te doen

zonder je expliciet te zeggen wat of er iets ze aan je stoort

om iets te bevragen

 

was het wraak?

was het een onvolwassen reactie op je voorzichtige assertiviteit?

wilde ze me 'mores' leren... kreeg ik een 'lesje' omdat ik het had gewaagd... toen en erna nogmaals... en misschien blijvend....?

angst...

 

die onduidelijkheid...

dan weer aardig dan weer koud en afwijzend,

dan je negerend... je wegduwend... niet slechts figuurlijk.

wat is er echt en wat is puur uit angst?

en speelt er loyaliteit

waardoor de bedreiging zich slechts uitbreiden zal?

 

alsof een val zich opnieuw dichttrekt

en ik dat wat me lief werd opnieuw zal verliezen

 

geen uitweg

dan slechts

die van mezelf hervinden

in dat kluwen van angst

en ontreddering

weer voldoende geloven in mezelf

en in mijn kracht

om het hoofd te bieden aan...

 

Is het wel mogelijk aan zaken zoals machtsmisbruik

het hoofd te bieden?

Is het dat?

Of nam de angst weer enorme proporties aan?

 

Het is bezig me boven het hoofd te groeien.

 

 

 

12:18 Gepost door Myrthe in angsten, sfeer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.