16-09-14

Demonen

Met een schok

ontwaakt.

Gewekt.

Gekraakt.

En meteen loodzware zwaarte.

Die dodelijke doodsgedachten.

Toch maar niet meer.

Denk je dan.

Of toch zo min mogelijk.

Niet wekken.

Laat de tijd vertrekken.

Denk je dan.

De consequenties zijn

vernietigend.

Verwoesten

doen ze

de ochtendstond

en dat fabeltje

van goud in de mond.

Koppen koffie

en dat vreemde hart

luchten.

 

Sijpelt

verdriet

en pijn

door de schok.

doorheen

het blok.

Welk? Waarom? Waardoor? Geen idee.

 

 

Niet vechten tegen de demonen?

Goed... zullen we dat ook nog eens proberen.

Zouden ze minder bezeren.

Kan erkenning dat tij althans keren.

We moeten nog zoveel leren.

Die gekke geest met zijn innerlijke zweren.

 

©Myrthe 2014

 

 

08:06 Gepost door Myrthe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.