30-09-14

bloedstollende schreeuw

Wat een schreeuw

breekt

de barricaden

bloedstollende schreeuw

verdoemd

want stilte

 

in stilte

schreeuwt

ze

 

woorden tollen

zie ze in de wind

der loze woorden

opbollen

 

exploderen

in 't opgesloten

geweld

van 't zinloze gevecht

 

je bent een draadje

in een wereld van wetten

die je anders dan je op de goeie weg zetten

net het leven en vooruitgaan beletten

die je angsten doen groeien

en zelfmoordgedachten

welig doen bloeien

ze vragen je 

eindeloos uit te zoeken

waar zitten de addertjes

alvast niet zichtbaar

niemand weet nog wat

of hoe

van het eindeloos zoeken

levensmoe

gewezen van de kant naar de sloot

wat wil je dit eigenste ogenblik dood

 

en de tranen van die in deze wereld nu al geen plaats meer vindt

geen wet, geen zorg, slechts eisen

waaraan ze niet kan voldoen

maakt de bodem die verpulvert onder je voeten

nog meer onklaar

geen instantie of persoon schijnt nog te weten

hoe en waar

ook voor ze is het niet langer klaar

want die daarboven aan de top

geven geen zier om mensen

de steeds maar groeiende reeks wetten

is eerder een strop

de mensenmaatschappij

een flop

al die niet meer meekunnen

moeten blijkbaar aan de strop.

 

©Myrthe 2014

De commentaren zijn gesloten.