02-11-14

..........

Het maakte me zo kwaad

hoe jij met me omging en gaat

en alles wist je beter

een echte betweter

 

Ik was moe en jij besliste in mijn plaats wat ik daaraan moest doen?

Je bent niet alleen op dat vlak te ver gegaan

het is nu voor even met mijn vertrouwen in jouw wijsheid gedaan.

 

Nood aan rust en aan tijd

aan afstand 

van al die eigengereidheid

ik wil niet voortdurend op mijn hoede moeten zijn

dan ben ik mijn dagen van ontspanning ook nog kwijt.

 

Je was een kameraad

en 't voelt als verraad

dat je me slechts ziet

als voeding, opvulsel

voor je gebrek aan eigenwaarde

zo'n verstandige man

moet toch beseffen 

dat dit ook anders kan?

dit houdt geen steek

en zet geen voeten aan de aarde

blijf af van mijn waarde.

 

Ik laat het nog even bezinken

neem in beraad

of en hoe het verder gaat

vooral hoe ik het kan hanteren

zonder mij en jou te bezeren

het besef hoe het verleden 

mogelijk ook in jouw heden

is binnen gegleden.

 

verdriet

bij wat ondergetekende voelt

en ziet.

 

Soms wil ik daarom mensen vermijden

ik wil niet langer

onder al die zaken lijden

liever stil op mezelf

en vluchtig contact

dan blijf ik tenminste intact. 

Huilen

 

©Myrthe 2014

 

 

11:10 Gepost door Myrthe in sfeer, verdriet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.