08-12-14

eiland

een eiland

maar niet in de zon

 

afgedreven

van vrienden

 

en familie

 

alleen de puurheid

wordt nog gevoeld

via golven eerlijkheid

onomwonden

zuiver

puur temperament

zij doen niemand kwaad

 

maar valse mensen

met huichelachtige of nare uitspraken

ga ik meer en meer verwensen

 

stil fluisterend

over anderen

ze zullen ook nooit veranderen

 

en jij daar... ben je heus zo dom

waarom draai je de rollen zo om...

 

je spuwt op die ene, je noemt hem een narcist

waarom hekel je die zo erg

herken je jezelf erin misschien tot in het been

en in het merg?

toch een ding dat je vermoedelijk niet weet

of wist...

je bent er zelf een

een narcist

maar terwijl die ene mensen kleineert met open vizier

zet jij je deur niet eens op een kier

akelig kleinerend en arrogant ik begrijp je hier niet in

ben je net een kruiperig insect

een geniepige spin.

 

Waarom ga je zo te keer?

Voel je je werkelijk zoveel meer?

 

Het doet me pijn

telkens weer

dat je de anderen zo afslacht

onhoudbaar veel zeer.

 

 

het brandt op mijn tong

en pijn doet

mijn hart

je vervuilt

 het pure in net die mensen

en daarom ga ik je straks nog verwensen

 

je vertrapt

verwoest

en verwringt

dat wat ik als goed ervaar

verzengt

 

 

Alles vervaagt

want afgelopen maand werd op zoveel gespuugd

zoveel werd bezoedeld

prikkeldraad er omheen gewonden

een hele rol door talloze duivels gezonden

 

 

je wilde me je bondgenoot hierin maken?

je kon me niet dieper raken

hierin wil ik verzaken

ik moet van dat spelletje van jou

slechts braken.

 

hoe breng ik het je voorzichtig aan het verstand?

of wil je dat mijn vriendschap voor jou hierin strandt? 

nog meer van dat

en ik heb het met deze vriendschap ook gehad

ik merk dat ik niet eens weet wie je werkelijk bent

en jij die denkt dat je iedereen kent

zo vervult van jezelf

of kan je het niet helpen

die echo in een leeg gewelf

ben je zo gekwetst door het verleden

heb je er onnoemelijk onder geleden

ken je niemand dan je eigen

oké daar kan ik nog mee leven

maar stop met anderen aan die venijnige priem te rijgen.

 

©Myrthe 2014

 

19:13 Gepost door Myrthe in onrecht..., pijn van binnen, verdriet | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.