27-12-14

jammer

jammer dat het zo moest gaan

'k heb voor jou nu afgedaan

van de ene op de andere moment weggeveegd

omdat ik me tegen jouw nare houding

heb verweerd?

 

'k praatte jou niet naar de mond

en dat ik je niet vereerde

duidelijk dat het je niet aanstond

slechts daarvoor heb je me gebruikt

en die zogenaamde goedheid en vriendschap gefnuikt

't moment dat je voelde dat ik je ijdelheid niet meer kon strelen

werd ik een onderdeel van je zakelijk 'tijdverdrijf' 

tot ik een stap terugzette uit jouw schadelijk 'bedrijf'.

 

het hield niet op

 er kwam geen stop

op het ondermijnend spel dat ik van vroeger ken

je hebt je zeer erg vergist als je dacht

dat ik nog net zo naïef als jaren geleden ben

 

hoe dit is afgelopen...

dat had ik niet van je verwacht...

je wentelt je liever verder in zelfbeklag

en verbergt je achter je vaak minachtende of geringschattende lach

 

verder... iedere verdienste van een ander

eigende je jezelf toe

geen was zo goed en slim als jij

de enige weliswaar

voor iedereen onmisbaar

was dat dan niet zonneklaar???

 

 

overal waar ik stond kwam je me op de duur achterna

voelde dat ik niet langer trapte in al jouw vertoon?

je nam het gesprek over,

 

om mij te overtroeven

om jouw belangrijkheid aan te tonen

met telkens opnieuw dezelfde wijsneuzige blabla

 

zelfs zeer privé

voelde je het niet aan?

hoe je

letterlijk en figuurlijk

voor me ging staan?

zelfs enkele keren reageerde je zeer ongepast

en dan nog deed je na afloop verrast?

 

alles was zo goed bedoeld...(?)

of verkeerd uitgedrukt...(?)

vroeger zouden zulke argumenten

me nog in het gareel hebben gekregen

maar ondertussen is mijn zelfvertrouwen  net voldoende hard gestegen

om die zaken te herkennen

 

en zaken die je quasi zo grootmoedig gaf

met een air van zie mij toch eens aan

lieten op dat moment mijn waarde niet meer bestaan

ook dat heb ik nu begrepen

die spanning

die mond zo star en dichtgeknepen

je gaf niet nederig maar met een weids en verheven gebaar

je deed zelfs dat voor jezelf, om je goedheid nogmaals te benadrukken....

en het zou je welhaast lukken

om in je eigen ego nog te stijgen

een appeltje achter de hand

als de ander niet meer bezig is met jou op te hemelen

breek je ze ermee in duizend stukken

 

dat is een deel van je probleem

want van het moment

dat je bedoelingen worden herkend

ga je aan de slag met je andere tactiek

duikt opnieuw in je slachtofferrol

behandelt de ander als een zeem

je stopt meteen met je gefleem

en jammert dat ze je alleen hebben gebruikt...

en je vervolgens laten vallen

is steeds diezelfde herhaling je dan nog niet opgevallen?

vraag je je nooit eens af

of het heus altijd die anderen zijn

niet zij malen jou

maar jij net die anderen fijn. 

 

dit was het dan

wat treurig man...

ik kreeg geen openheid van jou

dat is toch wat ook jij wenste? 

Of was wat je eigenlijk bedoelde

openheid van mij

zodat jij

mij kon manipuleren

mijn kracht stelen

het enige waar je je hoofd niet om hebt gebroken

is dat ik kon tegenspreken

dat is het ogenblik dat je mijn eigenheid probeerde af te nemen

en mij als mens te breken

 

is het een gevolg van je verleden

of ben je zo geslepen?

 

Je noemt anderen psychopaten, narcisten, idioten, debielen en oliedom

neem een spiegel en draai voor een keer de rollen om

misschien in plaats van anderen voortdurend in hun waarde te verlagen

je je dringend zelf eens moet bevragen.

 

 

jammer dat het zo moest gaan

plots is de vriendschap (?) gedaan

ik heb afgedaan

weigerde mee te spelen in jouw spel

geen ander dan jij was van tel

je liet je heel minachtend uit

 

er was er maar een goed en dat was jij

de anderen spuugde je een na een uit

 

zowat iedereen brak je af

er was maar één het koren, dat was jij

de rest waren psychopathische zotten en dus het kaf

 

toen kwam ik nog niet terecht onder je hamer

van schimp en spot

het kwetste me enorm dat je de anderen zo beschreef

en dat liet ik je weten

maar voor alles had je een verklaring

wat een openbaring...

verslijt me maar voor idioot

niet ik maar jij valt op deze manier

steeds weer uit de boot

 

mijn proces begint nu vast te lopen

mijn eerlijkheid

zal ik voortaan moeten bekopen

 met jouw roddel en vaak walgelijke uitspraken

waarmee je zoveel aardige mensen bleef kraken

en toen ik je liet weten dat het me raakte

denk maar niet dat je vanaf dan je afschuwwekkende uitlatingen staakte

je probeerde ook dat goed te praten

met dat het toch leuk is anderen neer te halen

ook daarin sprak ik je tegen

 

Door dit alles

en je laatste zet

heb je jezelf buiten spel gezet

en ben je alvast niet in mijn achting gestegen

daarentegen

staat jouw houding me na dit laatste zo erg tegen

dat er een hele weg zal moeten afgegaan worden

wat ik je niet eens zie doen

om het vertrouwen te herstellen

ik zie je op dit ogenblik meer in staat

om me trachten verder te kwellen

en me aan ieder die het horen wil

voor te stellen

als iemand die jou och arme heeft gebruikt

en je in een hokje wilde stoppen.

Niemand hoefde het te wagen

jou te vragen

je krenkende houding te bevragen.

 

de eeuwige afkeurende analist

werd nu zelf geanalyseerd

en toen heeft hij zich tegen die dat deed...

maar vooral tegen zichzelf in de spiegel gekeerd.

 

 

©Myrthe 2014 

 

 

14:54 Gepost door Myrthe in besef, geïrriteerd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.