02-01-15

ik deed...

Ik functioneerde vandaag.

Ik ben opnieuw  begonnen met een lijstje maken... om toch een zekere richtlijn te hebben... anders lukt me hoegenaamd echt niets meer.

En naast dat lijstje voor 'binnenshuis' ook een lijstje als ik naar buiten moet... om niets te vergeten... want ik vergeet zoveel, mijn gedachten zijn niet meer te ordenen.

Telkens ik thuiskwam van de dingen die ik buiten moest doen... dook het akelige spook opnieuw op, zoog me in een krater, een donkere, uitzichtloze, eindeloze krater. Ik verzet me. En wil me niet eens afvragen waarom ik me verzet. Omdat je afvragen waarom gevaarlijk kan zijn.

Vandaag slenterde ik door de plaats waar ik woon en waar ik amper nog kom... Vandaag moest ik wel... en omdat een instantie een middagpauze nam... heb ik nog een uur zoek moeten maken. 

Nu ik me zo zombie voel, lukte dat wonderwel.

Niets of niemand kan me wat... 

Ik stopte zelf een kaartje in een bus van iemand wiens deur ik een jaar lang niet meer wou naderen. 

Ik vind van mezelf dat ik bij tijden werkelijk 'raar' doe.

Voel me moe nu... heb zoveel verrichtingen verricht. 

Het is moeilijk te aanvaarden dat ik amper normaal kan functioneren. En dat anderen dat nog minder aanvaarden dan ik... maakt het nog moeilijker.

Ergens tijdens de dag kan ik alleen nog mijn taken verrichten onder invloed.

Ik zou er niet om malen als ik vandaag het loodje zou leggen. Maar ik doe mijn best om het nog tien jaar vol te houden.

Om die me lief zijn en die me nog als mens behandelen, benaderen... om die waar ik me nog geliefd door voel... en voor die twee ukjes die me nauw aan het hart liggen.

Het leven is werkelijk een hel... en zo gek dat net die  hel geschapen werd door die me lief waren.. zo lief.

Ironisch.

Mam, broer, zoons, dochter... bepaalde vrienden.

Maar één dochter bleef me steunen.. dankbaar... en al de vrienden die ik sinds vorig jaar kende... eveneens... uitgestotenen door de maatschappij... beschadigd door eveneens die ze lief waren. En uiteraard die twee vriendinnen... en mijn psychiater die mijn vertrouwen kregen... om dit te lezen.

 

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.