01-02-15

Er...

Er zijn veel psychisch zieke mensen... en ik ben er een van.

Of ben ik niet ziek... omdat het psychisch is...

 

De ene praat, de andere schrijft, zwijgt... of houdt zich onledig met het lege op te vullen met wat dan ook .. van goed naar minder goed, in het midden gelaten wat nu goed is... en wat niet... .

Computerspelletjes versus communiceren met mensen, dat laatste kan dodelijk gevaarlijk zijn , alcohol om te zorgen dat je nog functioneert, of net niet meer....tv om je op een beeldbuis-achtige wijze te drogeren, boeken, wandelen, bezoeken afleggen die je erna soms nog meer ellende geven... een eeuwige Russische roulette. Pillen... medicijnen. Of psychische pijnstillers.

Eender wat je doet... of laat...  om te overleven... . En je omzeilt dat wat net soelaas kan brengen 'contact met mensen'... omdat dat contact voor nog meer onheil kan zorgen... . Een kilo oordelen, twee kilo onbegrip, drie kilo smaad, vier kilo gehoon, vijf kilo...........

Breek je been... dan komt het vanzelf wel... dat begrip.

Zorg dat je niet zelf breekt... dat je hele wezenlijke hebben en houden niet aan gruizels ligt... harnas onontbeerlijk... en bijlange nog niet voldoende.

Waarom schrijf ik deze krankzinnige zinnen? 

Waardoor.

Vanuit... een immens gekweld voelen. Om mijn getergd brein te legen... en als middel...  om de pijn te bestrijden of tenminste te milderen... .  Zoveel technieken. Het is de kunst... of gok... de goede er op dàt moment uit te vissen.

Het is als een schelp. Zit er een parel in... of een kankerverwekkende stof? 

©Myrthe 2015

 

 

18:41 Gepost door Myrthe in psychische pijn, verdriet, vervreemd | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.