18-04-15

depressie

Gehuld in stilte

als een geest

dwalend

door 

dikke 

mist.

 

Mechanisch wezen

het lacht en praat...

de rol van opgewekte clown 

door een deel van de mensheid

toegewezen.

 

Jezelf blijft verborgen

verscholen achter 

een lach

Degene die 'kijkt' 

ziet.

 

Glimpen van leven voelen

maar net als een kaars

blijft meteen erna

slechts smeulen 

over.

 

Herinnering

opgegaan 

in 

rook.

 

Maar ook dit gaat 

voorbij...

al kan je er zo moeilijk bij

het keert steeds weer

onverwacht en hevig

met die zo moeilijk te benoemen en te hanteren

innerlijke zeer.

 

©Myrthe 2015

 

De commentaren zijn gesloten.