30-05-15

een extraatje voor de heilige boontjes

In de diepte der ellende kwam ik een van zulke heilige boontjes tegen..... jaren geleden.

Oh jeeh, ik nam niet die vracht pijnstillers die zij nam tijdens de ellendige jaren fibromyalgie... ik deed daarentegen beroep op een matig volume alcohol. En af en toe op een meer dan matig volume... maar dat hield ik wijselijk voor mezelf als ze al zo lelijk deed over dat minieme volume. 

Ken je eigen grenzen en luister niet naar kwezels en twijfelachtige wijsgeren. Pijnstillers verdoofden me in die mate dat ik er nog ergere zelfmoordgedachten van kreeg door de fel verergerde vervreemding... Alcohol verzachtte de pijn...  .

Na al die jaren werd ik heus geen alcoholiste... al is het gevaar bij depressie en ernstige psychische ellende heus niet ver weg. 

Ik hield me heel de tijd voor ogen... dat ik heus niet nog méér ellende hoefde.

'k Zal tegelijk niet beweren dat ik nooit buiten de lijntjes ging...  maar ik behield mijn verstand... en na overschrijding van lijntjes bouwde ik een periode in van ernstig binnen de lijntjes.

Vandaag had ik het even nodig om de lijntjes te vergeten.  Ik dronk 4 biertjes van 7° op vijf uur tijd... de enige manier om vandaag die klussen te klaren die al dagen wachtten en ik niet kon verrichten door waaraan ik lijd.

En dit nog wel na een dag zonder alcohol.

Ik werd moe van al die mensen met hun oordelen, veroordelingen, quasi wijsgerige, zelfingenomen kletskoek.

...  Scheer me niet over jouw kam...  jouw kam gaat mogelijk door een gewillige haarbos... mijn kam gaat nooit vlot door mijn verstrikt leven. Jouw kam die je door mijn leven wil halen zit vol verwijten naar mij toe, zoekt niet aflatend naar veroordelingen.

Stop met anderen te vergelijken met jezelf. 

Ik ben er ziek van geworden.  Maar ik zal herstellen... omdat ik jou en jou en al die anderen die menen mijn leven te kennen links ben gaan laten liggen. Volkomen.

Ik heb bezien en gevoeld, ervaren... hoe en wat mensen in wezen kunnen zijn... en hoeveel kwaad ze kunnen aanrichten... bij goedgelovige sukkels als die ik was... . Dit is voorbij... voorgoed.

Wat er in de plaats kwam... is pijnlijk maar nodig. Steeds sloegen ze me om de oren met dat ik te wantrouwig was. En de idioot die ik toen was, geloofde ze nog ook.

Nu niet meer. Ik wéét. En wat ik weet... is zwaar om dragen.

Maar door de immens grote vracht van 'weten' ben ik tenminste naïeveling af.  Afgesloten

19:27 Gepost door Myrthe in sfeer | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.