01-06-15

depressie

Een overvolle tafel

en drie stoelen onzichtbaar

ziek word ik ervan

het blijft maar duren 

en ik ben nog lang niet klaar

 

Zie die leuningen niet meer

bedolven onder wasgoed

omdat dit wezen het niet aankan

en helderheid van haar brein het weer niet 

doet

 

Een kamer overvol,

en zo vaak vol goede moed 

begonnen aan het sorteren

maar halverwege begint de schreeuw

en zorgt dat het mechanisme blokkeert

hoe het wezen ook probeert

vecht en wroet

 

Rusten helpt

behalve die dagen

dat ik de aanblik niet meer kan verdragen

van al die lagen.

Of omdat de druk van buiten en binnen toeneemt

en ik nog meer van de mensheid en het leven vervreemd.

 

Altijd zijn er die valkuilen

en adders onder het gras

dan wou ik dat ze me niet meer vonden

of dat ik wat minder meegaand of naïef

daarentegen meer doordrongen van mijn rechten en waarde was.

 

© Myrthe 2015

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.