03-11-15

ik gaf geen krimp

Waarom spreken mensen woorden die ze niet menen

iemand zei me, 'ik kom zo weer voor even'

'k stelde me al in dat niet te ernstig te nemen, er niet al te veel om te geven 

toch brak het me verder in stukken

't wilde zonder dat met mij vandaag al langs geen kanten lukken

ijdele woorden

't zijn dingen die me vermoorden

 

het kwetst me meer dan ik zeggen en/of

schrijven kan

was het zo moeilijk om ronduit te wezen

'k ben zulke situaties gaan vrezen.

 

de duisternis

verdiepte zich

 

wat gezegd werd

aardig wellicht...

maar dat andere was sterker 

en had in al die tijd

veel onheil gesticht

 

te ver heen

bleef ik dood

te murw

in ademnood

een aardige maar dat wat was ontkennende vraag

ik gaf

geen 

krimp.

verminkt.

 

 

Wat doe ik dingen die ik nooit eerder deed

maar 'k kan niet meer

immens leed

't doet allemaal zoveel zeer

 

 

en verdriet... het brak ergens uit

steeds meer

ogen vol tranen

maar 'k wilde niet huilen

niet daar op de bus

geen zonnebril in de herfst

om me achter te

verschuilen.

 

© Myrthe 2015

 

 

 

 

 

De commentaren zijn gesloten.