15-05-16

een stilte

Een stilte

in je hoofd

en in je hele wezen.

Je wil verwoorden

maar woorden zijn verdwenen

het denken is vervaagd.

De mist in brein en zijn

waarom trekt die niet op.

Je voelt je niet meer leven

en alles rondom je

daar kan je niet meer bij

slechts aanschouwen van het scherm

waarop alles verschijnt.

En anders dan toeschouwer in bios of op tv

lukt het je niet te voelen

beleven van het leven

waarvan jij deel uitmaakt. 

Je kan er niet meer bij

en voelt je niet meer in (dat) leven.

Je spreekt en slaapt en eet en drinkt,

je poetst en ordent en zwijgt en lacht,

je wandelt, stapt en loopt en zit,

je schrijft en speelt en werkt en leest

je kijkt en luistert, vergeet, 

maar voelt niet meer

dat je leeft

dat jij het bent

dat de ander het is

dat je kan houden van

een schaduw, niet eens

van al wat was.

 

©Myrthe2016

 

 

 

10:12 Gepost door Myrthe | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

De commentaren zijn gesloten.